florpoto ()
rzeczownik (1.1) doniczka
(1.1)
(1.1) Tiam unu homo forprenis la florpoton, sed unu el la abeloj pikis lin en la mano, tiel ke li elfaligis la florpoton, kaj ĉi tiu rompiĝisHans Christian Andersen, Fabeloj, Elfo de la rozo, tłum. L. Zamenhof, GEO, 2015.. → Wtedy jeden człowiek zabrał doniczkę, ale jedna z pszczół użądliła go w rękę, tak że upuścił doniczkę i ta rozbiła się. (1.1) Tie estis litoj mahagonaj, kanapoj kaj brakseĝoj tegitaj per punca lana damasko, belformaj ŝrankoj kaj komodoj, kelke da tabletoj eĉ kun marmoraj plataĵoj, kelke da sufiĉe grandaj speguloj, du grandaj oleandraj arboj en florpotoj kaj unu daturarbo, sur kies branĉoj pendis ankoraŭ kelke da ne tute defalintaj kalikoj de blanka floraĵo.Eliza Orzeszkowa, Marta, tłum. L. Zamenhof, GEO, 2015. → Były tam łóżka mahoniowe, kanapy i fotele obite pąsowym wełnianym adamaszkiem, kształtne szafy i komody, parę konsolek nawet z marmurowymi płytami, parę sporych zwierciadeł, dwa wielkie drzewa oleandrowe w doniczkach i datura, na której gałęziach zwieszało sięjeszcze kilka niezupełnie okwitłych kielichów białego kwiecia.
(1.1) argila florpoto → doniczka gliniana • ceramika florpoto → doniczka ceramiczna • plasta florpoto → doniczka plastikowa