ynka ()
czasownik przechodni (1.1) żałować, żalić się, litować się czasownik zwrotny ynka sig (2.1) użalać się, żalić się, narzekać przymiotnik (3.1) żałosny, nędzny, marny, znikomy, nic nie znaczący (3.2) jedyny, pojedynczy przysłówek (4.1) żałośnie, nic nie znacząco
(1.1) ynka någon (för något) → żałować kogoś, żalić się / litować się nad kimś (z powodu czegoś) (2.1) ynka sig över någon/något → użalać się nad kimś/czymś, żalić się / narzekać na kogoś/coś
(3.2) en ynka gång → jeden jedyny raz (4.1) ynka liten → żałośnie mały
(1.1) ömka, beklaga (2.1) beklaga sig, jämra sig, gnälla (3.1) ynklig, ynkans, futtig, ringa, stackars, obetydlig (3.2) enda, enstaka (4.1) ynkligt, obetydligt
ynk, ynkedom, ynkan, ynkande ynklig, ynkans ynkligt, ynkans
złożenie rzeczownikowe ynkrygg