zakatrupić ()

czasownik przechodni dokonany ( zakatrupiać) (1.1) zabić, uśmiercić

(1.1)

(1.1) – Zamknijże do jasnej cholery mordę, Goebbels! – mówi ten drugi – bo jak nie, to wznowimy Norymbergę. Zakatrupią cię na śmierć, pamiętasz? – Pamiętam – mówi Goebbels i zwiesza nos na kwintę.

(1.1) ukatrupić

ukatrupianie , ukatrupienie , zakatrupianie , zakatrupienie ukatrupiać , ukatrupić , zakatrupiać