Błogocice ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna (1.1) dzielnica Cieszyna; (1.2) wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w gminie Radziemice; (1.3) przysiółek wsi Ścinawka Górna, w gminie Radków, w województwie dolnośląskim;
(1.1-3) ,
(1.1) Zatwierdzono plan dla terenów Błogocic. (1.2) W Błogocicach przyszła na świat jej babka. (1.3) Z domu w Błogocicach został nam tylko ten stary kredens.
(1.1-3)
błogociczanin , błogociczanka błogocicki, błogocki
czeski: (1.1) Blahotice niemiecki: (1.1) Blogotzitz, Blogotitz