szczekacz ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) szczekające zwierzę, zwłaszcza pies pewnej odmiany, skory do szczekania rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) adwokat, prawnik (2.2) ten, kto mówi dużo, głośno i w sposób napastliwy, robi zamieszanie krzykiem
(1.1) (2.1-2)
(2.2) Za to możni panowie, gwałtownicy, egzorbitanci, zawsze tam znajdowali zręcznych sekretarzy, niezmordowanych totumfackich, nieprzegadanych szczekaczy i tym podobnych ministrów.