__TOC__ Tartar ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1) najniższa część krainy podziemia; (1.2) piekło rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (2.1) bóstwo personifikujące otchłanie podziemi, syn Gai i Etera;
(1.1-2) , (2.1) ,
(1.1) Na męki w Tartarze skazani byli m.in.: Syzyf, Tantal, Iksjon, Tytios, Danaidy i Side. (1.2) Bóg aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił, ale wydał ich do ciemnych lochów Tartaru.Drugi list św. Piotra 2,4 (2.1) Hades obalił potężnego Tartara.
(1.1) Ereb
(1.1-2) < <
angielski: (1.1) Tartarus; (1.2) Tartarus; (2.1) Tartarus esperanto: (1.1) Tartaro; (1.2) Tartaro; (2.1) Tartaro francuski: (1.1) Tartare; (1.2) Tartare; (2.1) Tartare łaciński: (1.1) Tartarus ; (1.2) Tartarus ; (2.1) Tartarus starogrecki: (1.1) Τάρταρος ; (1.2) Τάρταρος ; (2.1) Τάρταρος włoski: (1.1) Tartaro ; (1.2) Tartaro ; (2.1) Tartaro
Tartar ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Tatar (1.2) język tatarski przymiotnik (2.1) tatarski
(1.1-2) Tatar (2.1) Tatar
Tatar Tatar
(1.2) W znaczeniu języka tatarskiego częściej stosowana jest nazwa Tatar (2.1) W znaczeniu kulinarnym (np. befsztyk tatarski, czasem też sos tatarski) używa się słowa tartare.