fortigo ()
rzeczownik (1.1) wzmocnienie, umocnienie, zasilenie
(1.1)
(1.1) Kaj tial li provis eldoni en Amsterdamo ankaŭ librojn ĉeĥajn, kiuj alportas fortigon al la forlasitaj familioj kaj unuopuloj kaj li pensis ĉe tio pri tiuj, kiuj restis en la hejmlando kvazaŭ en arestejo, en Bohemio, Moravio, Supra Silezio, SlovakioFrantišek Kožík, Lumo en tenebroj, tłum. z j. czeskiego Zdeněk Rusín i Miroslav Malovec, Praga: Ĉeĥa Esperanto-Asocio, 1992.. → I dlatego próbował wydawać w Amsterdamie także czeskie książki, które przynoszą wzmocnienie opuszczonym rodzinom i pojedynczym osobom, a myślał przy tym o tych, którzy pozostali w ojczyźnie niby w areszcie, w Czechach, na Morawach, Górnym Śląsku, w Słowacji. (1.1) Koncerne la fortigon de la centra povo, la reformo proponis la plilongigon de la prezidanta mandato de ses al sep jaroj kaj ŝanĝis la maleblecon plenumi pli ol duGregory Wilpert, Avertopafo en Venezuelo, Le Monde diplomatique en Esperanto, styczeń 2008.. → Odnośnie wzmocnienia władzy centralnej, reforma zaproponowała przedłużenie prezydenckiego mandatu z sześciu do siedmiu lat i zmieniła niemożliwość pełnienia go więcej niż dwa razy.
(1.1) fortigo de la streĉiteco → wzmocnienie napięcia • fortigo de la frataro → umocnienie braterstwa • fortigo de la imunsistemo → wzmocnienie układu odpornościowego
(1.1) malfortigo
malfortigo, forto, plifortigo fortigi fortiga