jota ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nazwa trzynastej litery alfabetu polskiego, j; (1.2) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι; (1.3) spółgłoska półotwarta podniebienna dźwięczna; dźwięk zapisywany w języku polskim jotą (1.1); (1.4) żywy hiszpański taniec tradycyjny
(1.1-3)
(1.1) jot
jotacja , jotacyzm
co do joty • ani na jotę
<
angielski: (1.2) iota arabski: (1.2) إيوتا baskijski: (1.2) iota białoruski: (1.2) ёта bułgarski: (1.1) йот ; (1.2) йота duński: (1.2) jota esperanto: (1.2) joto francuski: (1.2) iota hiszpański: (1.2) iota łaciński: (1.2) iota niemiecki: (1.2) Jota nowogrecki: (1.2) γιώτα rosyjski: (1.2) йота słowacki: (1.2) jota ukraiński: (1.2) йота włoski: (1.2) iota /, jota /
jota ()
rzeczownik (1.1) jot (nazwa litery j) (1.2) jota (taniec ludowy)
(1.1)
jota ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jot (nazwa litery j) (1.2) (zwykle w zdaniach przeczących) nic (1.3) jota (hiszpański taniec ludowy) (1.4) rodzaj sandała skórzanego lub zrobionego z włókien roślinnych (1.5) rodzaj zupy jarzynowej
(1) jotas
(1.2) no entender / saber / ver una jota → nic nie rozumieć / wiedzieć / widzieć
(1.2) nada, ni jota (1.4) ojota, chancleta, sandalia
(1.2) todo
(1.3) jotero , jotera (1.4) ojota
(1.2) ni jota → ani na jotę; ani be, ani me
(1.1-2) < (iota) (1.3) xota < → skok < → tańczyć (1.4) < (1.5) przypuszczalnie z
(1.1)
jota ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jota (litera alfabetu greckiego)
(1.1)
jotácia