równoleżnik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;
(1.1)
(1.1) Najdłuższym równoleżnikiem jest równik.
(1.1) równoleżnik niebieski • równoleżnik ziemski
(1.1) okrąg
równoległość równoległy, równoleżnikowy równolegle, równoleżnikowo
angielski: (1.1) parallel asturyjski: (1.1) paralelu baskijski: (1.1) paralelo białoruski: (1.1) паралель bułgarski: (1.1) паралел duński: (1.1) breddegrad , breddekreds esperanto: (1.1) paralelo, paralelo de latitudo, cirklo de latitudo hiszpański: (1.1) paralelo interlingua: (1.1) parallelo kaszubski: (1.1) równoleżnik litewski: (1.1) lygiagretė niemiecki: (1.1) Breitenkreis nowogrecki: (1.1) παράλληλος portugalski: (1.1) paralelo rosyjski: (1.1) параллель słowacki: (1.1) rovnobežka , paralela szwedzki: (1.1) parallel ukraiński: (1.1) паралель , рівнолежник włoski: (1.1) parallelo