plendungiteco ()
rzeczownik (1.1) pełne zatrudnienie
(1.1)
(1.1) En mondo kie plendungiteco ne plu estas sekurigita valoro, la kvazaŭ egaldimensia identigo inter instruiteco kaj profesio povanta konduki al salajrata laboro fariĝis vera obsedoJean Winand, Universitato kaj "demokratio de la kredemuloj" – tłum. Christian Lavarenne, Unesko-Kuriero nr 1 z 2018.. → W świecie gdzie pełne zatrudnienie nie jest już gwarantowaną wartością, niemal pełnowymiarowa zgodność między wyszkoleniem i zawodem mogąca prowadzić do płatnej pracy stała się prawdziwą obsesją. (1.1) Li kvalifikas „fabelo” la plendungitecon “de la tridek gloraj jaroj”, al kiu oni devus strebi reatingi : “Ni neniam forgesu, ke la tiel nomata plendungiteco de la 1960-aj jaroj estis tiu de viroj”Mona Chollet, Imagi garantiatan enspezon por ĉiuj, tłum. Jeanne-Marie Cash, Le Monde diplomatique en Esperanto, maj 2013.. → Określa pełne zatrudnienie “bajką trzydziestu chwalebnych lat”, do którego należało by starać się powrócić: „Nigdy nie zapominajmy, że tak zwane pełne zatrudnienie w latach od 1960 dotyczyło mężczyzn”.
(1.1) doktrino de la plendungiteco → doktryna pełnego zatrudnienia
(1.1) subdungiteco (neplena dungiteco)