reformado ()
rzeczownik (1.1) reformowanie, zreformowanie
(1.1)
(1.1) La esperantistoj baldaŭ konvinkiĝis, ke veni al ia komuna, ĉiujn kontentiganta kaj silentiganta interkonsento pri la esenco de la reformoj estas tute ne eble, kaj la ekstera mondo, kiun la reformemuloj celis, restis absolute indiferenta koncerne tion, ĉu tiu aŭ alia detalo havas en nia lingvo tian formon aŭ alian; oni baldaŭ konvinkiĝis, ke per reformado ni nur perdos ĉion ĝis nun akiritan kaj gajnos absolute nenionLudwik Zamenhof, Parolado de Zamenhof en la kvara universala kongreso (1908). → Esperantyści wkrótce przekonali się, że przyjść do jakiegoś wspólnego, wszystkich zadowalającego i wyciszającego porozumienia o treści reform zupełnie nie jest możliwe, a zewnętrzny świat, ku któremu reformatorzy zmierzali, pozostał całkowicie obojętnym odnośnie tego, czy ten lub inny szczegół ma w naszym języku taką lub inną formę; niebawem przekonano się, że reformowaniem tylko stracimy wszystko do teraz uzyskane i absolutnie nic nie osiągniemy.
(1.1) periodo de reformado → okres reformowania • reformado de la medicinaj servoj → reformowanie służb medycznych • reformado de la konstitucia juro → zreformowanie prawa konstytucyjnego • ĝisfunda reformado → całkowite zreformowanie
reformo, reformanto, reforminto, reformemo, reformismo, reformisto