reformatoro ()
rzeczownik (1.1) reformator
(1.1)
(1.1) Plua skismo en Okcidento okazis en la paso de la 16-a jarcento, kiam establiĝis protestantismaj eklezioj pro agado de reformatoroj: Martin Luther, Zvinglo, Kalvino kaj pluaj. → Dalsza schizma na Zachodzie miała miejsce w czasie XVI wieku, kiedy zakładano kościoły protestanckie za działalności reformatorów: Martina Lutra, Zwingliego, Kalwina i innych. (1.1) Strasburgo en mezepoko estis centro de reformacio, tie loĝis alzaca reformatoro Martin BucerOldřich Arnošt Fischer kaj Gabriella Stier, Wykład dla Esperanckiego Klubu w Brnie, 9 września 2015; materiały 21 Ekumenicznego Esperanckiego Kongresu w Strasburgu.. → Strasburg w średniowieczu był centrum reformacji, mieszkał tam alzacki reformator Martin Butzer.
(1.1) religia reformatoro → reformator religijny • fama reformatoro → sławny reformator
(1.1) reformanto, reformisto