__TOC__ gur ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kamień, kamykZygmunt Rysiewicz, Językoznawstwo porównawcze a badanie języków żywych, „Poradnik Językowy” nr 6/1949, s. 6.

(1.1) gdhendje në gur • gur çakmaku • gur dominoje • gur gëlqeror • gur i çmuar • gur kilometrazhi • gur mprehës • gur mulliri • gur prove • gur sahati • gur shahu • gur themeli • gur varri • gur vatre • gur zalli • gur zjarri • gur zmeril

guralec , guraçok

gur ()

rzeczownik (1.1) pszenicaJan Henrik Holst, Advances in Burushaski Linguistics, Books on Demand, 2014, s. 64.