dyszkant ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba śpiewająca wysokim głosem chłopięcym rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) wysoki głos chłopięcy; (2.2) piskliwy głos
(1.1) (2.1-2)
(2.1) chłopięcy dyszkant (2.2) monotonny / piskliwy / płaczliwy / wrzaskliwy dyszkant • mówić dyszkantem
(2.1) sopran
(1.1) śpiewak (2.1) głos (2.2) głos
dyszkancista , dyszkantysta , dyszkancik dyszkantowy dyszkantowo
< → niezgodny śpiew
angielski: (2.1) treble białoruski: (1.1) дыскант ; (2.1) дыскант (dyskant) bułgarski: (2.1) дискант (diskant) interlingua: (2.1) discanto rosyjski: (2.1) дискант ukraiński: (2.1) дискант (diskant) włoski: (2.1) voce bianca