przeczyć

przeczyć ()

czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) odrzucać dane twierdzenie (1.2) być w sprzeczności z czymś, wykluczać się z czymś

(1.1-2)

(1.1) negować

(1.1) aprobować, przytakiwać, przyjmować, zgadzać się

zaprzeczenie , przeczenie zaprzeczać , zaprzeczyć przeczący

(→ sprzeciwiać się, przeszkadzać) < → poprzeczny, leżący w poprzek lub naprzeciw

angielski: (1.1) deny, negate; (1.2) contradict, defy, belie hiszpański: (1.1) contradecir; (1.2) contradecir