bonigi ()
czasownik (1.1) poprawić, ulepszyć, polepszyć, (czynić dobrym)
(1.1)
(1.1) La lango de saĝuloj bonigas la instruon; • Sed la buŝo de malsaĝuloj elparolas sensencaĵonLa Malnova Testamento, La sentencoj de Salomono 15/2, z hebrajskiego tłum. L. Zamenhof, Wydawnictwo GEO 2016.. → Język mędrców ulepsza naukę; lecz usta głupców wymawiają nonsensy. (1.1) Ŝi volis iom distri la Grafon sinjoron, • Per diskuto bonigi lian senhumoronAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga V, str. 133).. → Chciała trochę zabawić pana Hrabiego, dyskusją polepszyć jego zły humor.
(1.1) bonigi administran efikecon → polepszyć administracyjną skuteczność • iom post iom bonigi → stopniowo polepszyć • bonigi sian pozicion → poprawić swoją pozycję
bonigo, malbono boniĝi, plibonigi, pliboniĝi boniga