wittenberczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Wittenbergi, osoba z tego miasta
(1.1)
(1.1) Dość powiedzieć, że gdy w stuleciu XVI przeszło półtysięczna rzesza studencka wittenberczyków zapewniła Polsce potężny strumień nowego życia duchowego i religijnego — to wiek XVII przyniósł zupełne wyłączenie miasta Lutra z rozwoju umysłowego PolskiHistoria nauki polskiej, t. II, s. 22, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1970..
Wittenberga wittenberka wittenberski
niemiecki: (1.1) Wittenberger