strajk () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów; (1.2) w kręglach: zbicie wszystkich kręgli za pierwszym rzutem
(1.1)
(1.1) Strajki kolejarzy sparaliżowały cały kraj.
(1.1) rozpocząć / zakończyć strajk • strajk włoski • strajk okupacyjny • strajk głodowy • strajk generalny
(1.1) strejk
(1.1) spór zbiorowy
(1.1) hartal
strajkowanie , zastrajkowanie , łamistrajk strajkować , zastrajkować strajkowy
(1.1)
angielski: (1.1) strike; (1.2) strike baskijski: (1.1) greba białoruski: (1.1) забастоўка , стачка , страйк bułgarski: (1.1) стачка ; (1.2) страйк czeski: (1.1) stávka ; (1.2) strike duński: (1.1) strejke esperanto: (1.1) striko francuski: (1.1) grève ; (1.2) abat hiszpański: (1.1) huelga interlingua: (1.1) exopero islandzki: (1.1) verkfall japoński: (1.1) ストライキ (sutoraiki); (1.2) ストライク (sutoraiku) kaszubski: (1.1) sztrajk kataloński: (1.1) vaga macedoński: (1.1) штрајк niemiecki: (1.1) Streik ; (1.2) Strike nowogrecki: (1.1) απεργία portugalski: (1.1) greve ; (1.2) strike rosyjski: (1.1) забастовка ; (1.2) страйк rumuński: (1.1) grevă serbski: (1.1) штрајк słowacki: (1.1) štrajk ; (1.2) strike szwedzki: (1.1) strejk ; (1.2) strike turecki: (1.1) grev, iş bırakımı; (1.2) strike ukraiński: (1.1) страйк ; (1.2) страйк węgierski: (1.1) sztrájk; (1.2) strike włoski: (1.1) sciopero ; (1.2) strike