lejdejczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Lejdy
(1.1)
(1.1) Starszy od Heweliusza o pięć lat syn młynarza z Lejdy po studiach u Piotra Lastmana w Amsterdamie wrócił do rodzinnego miasta i tworzył tu w latach 1624–1631 wespół z drugim lejdejczykiem, Janem LievensemKarolina Targosz, Jan Heweliusz, uczony-artysta, s. 19, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986.. (1.1) Spór ciągnął się nieomal przez dziesięć lat przy żywym udziale Hanzy, do której odwoływali się lejdejczycy chcąc pognębić rywali w oczach odbiorców. Ostatecznie Haga musiała się zgodzić na wyrób krótszych niż dotąd sztuk tkanin (…)Marian Małowist, Studia z dziejów rzemiosła w okresie kryzysu feudalizmu w Zachodniej Europie w XIV i XV wieku, s. 306, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1954..
Lejda lejdejka lejdejski
niemiecki: (1.1) Leidener