kopaczka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) motyka (1.2) kobieta kopiąca ziemniakiKatarzyna Banach, Polszczyzna kresowa przeniesiona z województwa tarnopolskiego na ziemię głubczycką. Rozprawa doktorska, Łódź 2016, s. 144. (1.3) czas kopania, wykopkiBajka o diable i gospodarzu, zapisała A. Satkiewiczówna, w: Z gwary warmińskiej i mazurskiej, „Poradnik Językowy” nr 5/1951, s. 28. (1.4) maszyna służąca do wykopywania ziemniaków, buraków
(1.1-4)
(1.4) Tą kopaczką mój ojciec wykopał cztery hektary ziemniaków.
kopacz , okop , wykopki , Kopacz , kopanie kopać, zakopywać kopalny, okopowy, przyokopowy
(1.1) (1.3) łaciński: (1.1) rutrum