resning ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) stawianie, postawienie, wznoszenie, wzniesienie (1.2) wzniesiona/wyniosła postawa/pozycja (1.3) (o osobowości) prawość, szlachetność, cnota (1.4) ( o sztuce) ważkość (1.5) powstanie, bunt (1.6) wznowienie postępowania sądowego
(1) en resning, resningen, resningar, resningarna
(1.3) andlig resning → prawość charakteru • moralisk resning → prawość moralna
(1.5) uppror, revolt
resa resa
→ stawiać + utworzenie rzeczownika
(1.6)