pierzeja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) połać ulicy, strona ulicyJan Rozwadowski, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów, „Język Polski” nr 6/1913, s. 188. (1.2) zwykle w l. mnogiej skrzydło drzwi
(1.1-2)
(1.1) W wyniku walk została spalona wschodnia pierzeja rynku z ratuszem.
(1.1) pierzeja +
(1.1) pierzeja placu / rynku • pierzeja wschodnia / zachodnia
(1.1-2) pierzej, formy oboczne pierzaj, pierzaja
przepierzać , przepierzyć przepierzenie
prawdop. od pióro
angielski: (1.1) frontage włoski: (1.1) facciata