alteracja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) irytacja, niepokój, zdenerwowanie (1.2) sfałszowanie aktu prawnego (1.3) podwyższenie lub obniżenie dźwięku należącego do skali lub akordu
(1.1) Aż nareszcie, kiedy już panią Madejową zupełna miała chwycić alteracja, drzwi stuknęły ociężale, do gospody wszedł DziurbackiWacław Gąsiorowski, Bem. Powieść historyczna z XIX w., Dom Książki Polskiej, Warszawa 1927.. (1.1) O mościwi mi panowie! W istnej błąka alteracji moich wdzięków przedsięwzięcie, że was tylu w tym momencie rzuca splendor na mój domek!Włodzimierz Wolski, Halka, akt I, scena 6.
(1.3) dźwięk alterowany • akord alterowany
(1.1)
angielski: (1.3) alteration bułgarski: (1.3) алтерация czeski: (1.3) alterace duński: (1.1) alteration ; (1.3) alteration francuski: (1.3) altération niemiecki: (1.3) Alteration , Alterierung norweski (bokmål): (1.3) alterasjon norweski (nynorsk): (1.3) alterasjon szwedzki: (1.1) alteration ; (1.3) alteration włoski: (1.3) alterazione