pełnoletniość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku; (1.2) posiadanie wieku 18 lat
(1.1-2)
(1.1) Osiągnięcie pełnoletniości wiąże się zazwyczaj z osiągnięciem pełnej zdolności do czynności prawnych oraz możności bycia podmiotem praw i obowiązków.
(1.2) pełnoletność (1.2) pełnoletność; dorosłość
(1.1) niepełnoletniość, małoletniość
pełnoletni pełnoletni , pełnoletnia
albański: (1.1) moshë madhore angielski: (1.1) age of majority, legal age, majority bułgarski: (1.1) пълнолетие esperanto: (1.1) plenaĝeco fiński: (1.1) täysi-ikäisyys hiszpański: (1.1) mayoría de edad interlingua: (1.1) majoria kazachski: (1.1) балиғат, кәмелет niemiecki: (1.1) Volljährigkeit nowogrecki: (1.1) ενηλικιότητα rosyjski: (1.1) совершеннолетие słowacki: (1.1) plnoletosť szwedzki: (1.1) myndighet węgierski: (1.1) nagykorúság włoski: (1.1) età maggiore , maggiore età