Frankijka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przedstawicielka zachodniogermańskiego plemienia powstałego w III wieku; (1.2) Europejka (nazwa używana w Lewancie, z perspektywy Greków i muzułmanów)Wojciech Kazimirski, Dokładny słownik francusko-polski i polsko-francuski, s. 286, Lwów 1854.
(1.1-2)
(1.1) Rudowłosa Frankijka zaciskała bowiem pięści z taką furią, że aż jej kłykcie bielały, a spojrzenie, którym przeszywała ludzi Baliana, było wścieklejsze od ogni piekielnychMarcin Mortka, Miecz i kwiaty, Virtualo, 2016.. (1.2) Gdy zajęty byłem sprzedażą reszty lnu, przeszła koło mnie Frankijka; zwyczajem zaś Frankijek chodziła po targowisku bez zasłony na twarzyOpowieść o mieszkańcu górnego Egiptu i o żonie jego, Frankijce, w: Władysław Kubiak, Jerzy Ficowski, Tadeusz Lewicki, Księga tysiąca i jednej nocy. Wybrane opowieści, s. 387, Biblioteka Narodowa, seria 2, nr 115, Wrocław 1959..
Frankonia , Frankończyk , Frankonka Frank frankijski, frankoński
(1.1) (1.2) francuski: (1.1) Franque ; (1.2) Franque słowacki: (1.1) Frankyňa