owczarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) hodowca owiec (1.2) osoba wypasająca owce
(1.1-2)
(1.1) Po śmierci ojca, przyjaciel jego, owczarz dworski, Szymon Brzost, wziął Klemensa do owczarni i tam go przezimował, dzieląc się z nim swoją strawąAleksander Świętochowski, Klemens Boruta.
(1.1) hodowca (1.2) pasterz
owca , owczarstwo , owczarczyk , owczarnia , owczarek , owczarzenie , owczę , owieczka owczarka owczarzyć owczy, owczarski
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.2) shepherd baskijski: (1.1) artzain bułgarski: (1.1) овчар ; (1.2) овчар czeski: (1.1) ovčák duński: (1.1) fåreavler , fåreholder ; (1.2) fårehyrde esperanto: (1.1) ŝafisto hiszpański: (1.1) ovinocultor ; (1.2) ovejero kazachski: (1.1) шопан niemiecki: (1.1) Schäfer , Schafhirte nowogrecki: (1.1) προβατοτρόφος słowacki: (1.1) ovčiar ; (1.2) ovčiar ukraiński: (1.1) вівчар , чабан ; (1.2) вівчар włoski: (1.1) pecoraio