narobić ()
czasownik przechodni dokonany (1.1) wytworzyć czegoś dużo (1.2) wydalić gdzieś kał, mocz czasownik zwrotny dokonany narobić się (2.1) napracować się
(1.1) Julia narobiła naleśników jak dla całego pułku. (1.2) Pies sąsiadki znowu narobił nam na wycieraczkę. (2.1) Przy tym rozdawaniu ulotek to się chyba zbytnio nie narobiłaś?
(1.2) nawalić
robić narobienie
narobić bigosu • narobić rabanu • narobić sobie wrogów
czeski: (1.1) nadělat włoski: (1.2) farla