malfeliĉa ()
przymiotnik (1.1) nieszczęśliwy, nieszczęsny (taki, który nie ma szczęścia) (1.2) nieszczęśliwy, nieszczęsny (przynoszący nieszczęście, niepomyślny, nieudany)
(1.1-2)
(1.1) Kiarajte mi volus rompi tiun ligon, • Mem malfeliĉa, kaŭzi plu malfeliĉigon?Adam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga VIII, str. 211). → Jakim prawem chciałbym złamać ten związek, sam nieszczęśliwy, powodować dalej unieszczęśliwienie? (1.1) Komenciĝis malfacila tempo por la malfeliĉa orfinoFratoj Grimm, Elektitaj Fabeloj (Cindrulino), tłum. z niemieckiego Kabe – Kazimierz Bein, wyd. GEO 2015.. → Rozpoczął się trudny czas dla nieszczęśliwej sieroty. (1.2) Tie tri kokinoj mortis pro malfeliĉa amo al koko; ili elŝiris al si ĉiujn plumojnHans Christian Andersen, Fabeloj, (Estas tute certa), tłum. L. Zamenhof, wyd. Esperantista Centra Librejo, Paryż 1932.. → Tam trzy kury zmarły z powodu nieszczęśliwej miłości do koguta; wyciągnęły sobie wszystkie pióra.
(1.1) malfeliĉa infano → nieszczęśliwe dziecko • malfeliĉa amantino → nieszczęsna kochanka • malfeliĉa junulo → nieszczęśliwy młodzieniec (1.2) malfeliĉa mieno → nieszczęśliwa mina • malfeliĉa okazaĵo → nieszczęśliwe zdarzenie • malfeliĉa destino → nieszczęśliwe przeznaczenie • malfeliĉa miskompreno → nieszczęśliwe nieporozumienie
(1.1-2) feliĉa
malfeliĉo feliĉa malfeliĉe