heredantino ()
rzeczownik (1.1) spadkobierczyni, sukcesorka, dziedziczka
(1.1)
(1.1) Mia patro mortis, restigante min heredantino de la tuta havaĵo. → Mój ojciec umarł, pozostawiając mnie spadkobierczynią całego majątku. (1.1) Kun Tadeeto volis ŝin kunigi svate, • Ambaŭ malpaciĝantajn domojn ligi frate • Kaj al heredantino rabaĵon bonvole • CediAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga VI, str. 157).. → Z Tadeuszkiem chciał ją wyswatać, oba skłócone domy bratersko powiązać i dziedziczce łup rabunkowy dobrotliwie odstąpić.
(1.1) laŭleĝa (= legitima) heredantino de krono → prawowita spadkobierczyni korony • sola heredantino → jedyna spadkobierczyni • malplenaĝa heredantino → niepełnoletnia spadkobierczyni
heredanto, heredigantino