heredo ()
rzeczownik (1.1) dziedziczenie, sukcesja (spadkobranie) (1.2) spadek, dziedzictwo, scheda
(1.1-2)
(1.1) Heredo laŭ deziro de la mortinto ebligas la testamenton, kiun ĉi tiu mortinto antaŭ sia morto, povas surskribi aŭtografe. → Dziedziczenie według woli zmarłego umożliwia testament, który ów zmarły przed swoją śmiercią, może napisać własnoręcznie. (1.2) Unu muelisto lasis al siaj tri infanoj nur sian muelejon, sian azenon kaj sian katon. La divido baldaŭ estis farita, la heredintoj ne vokis notarion, nek advokaton kiuj formanĝis baldaŭ la tutan malriĉan heredonCharles Perrault, Rakontoj pri Feinoj, tłum. prof. Sarpy, Paris Librairie Hachette et Cie, 1904.. → Pewien młynarz zostawił dla swoich troje dzieci swój młyn, swojego osła i swojego kota. Podziału dokonano wkrótce i spadkobiercy nie wołali notariusza ani adwokata, którzy pożarliby zaraz cały ubogi spadek.
(1.1) testamenta heredo → dziedziczenie testamentowe • leĝa heredo → dziedziczenie ustawowe (1.2) riĉa heredo → bogaty spadek • laŭ valoro de la heredo → według wartości spadku • kultura heredo → dziedzictwo kulturowe
(1.2) heredaĵo
heredaĵo, heredanto, kunheredo heredi hereda