szturmować ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) brać szturmem, atakować (1.2) wchodzić z impetem, przepychać się
(1.1) Wojska zaczęły szturmować na fort powstańców. (1.2) Ludzie szturmowali na siedziby komisji wyborczych już od świtu.
(1.1) atakować, nacierać, najeżdżać, zajmować, zdobywać
szturmowy szturmem szturm , szturmak , szturman , szturmowanie , szturmowiec , szturmówka , szturmwał
niemiecki: (1.1) stürmen ukraiński: (1.1) штурмувати węgierski: (1.1) rohamoz wilamowski: (1.1) śtürmowȧn; (1.2) śtürmowȧn