senheredigi ()
czasownik (1.1) wydziedziczyć
(1.1)
(1.1) Mi volis senheredigi sian maldankan filon, sed pro peto mia edzino, mi testamentis al li nur monon. → Chciałem wydziedziczyć swojego niewdzięcznego syna, ale na prośbę mojej żony, zapisałem mu w testamencie tylko pieniądze. (1.1) Vivas ankoraŭ maljuna onklo de li, kiu nepre volas, ke Jameson restu needziĝinta, kaj kiu senheredigus lin, se li edziĝusFriedrich Wilhelm Ellersiek, Pro Kio? Nova Esperanto-Biblioteko, Berlin 1920.. → Żyje jeszcze jego stary wujek, który koniecznie chce, aby Jameson pozostał nieżonaty, i który wydziedziczyłby go, jeśli on ożeniłby się.
senheredigo heredigi