sekvo ()
rzeczownik (1.1) następstwo, skutek
(1.1)
(1.1) La fidela kaj zorgema edzino vane klopodis dispeli la malĝojajn pensojn; la melankolio kaj animpremiteco de Mozart ne estis simpla simptomo, sed natura sekvo de l' danĝera malsanoJakub Arbes, Rakontoj, El la vivo de Mozart, tłum. Josef Grňa, Esperanta Biblioteko de Ĉeĥaj Aŭtoroj, 1908.. → Wierna i troskliwa żona daremnie starała się rozwiać smutne myśli; melancholia i duchowy ucisk Mozarta nie były prostym objawem, ale naturalnym następstwem niebezpiecznej choroby. (1.1) Ĉu vi pensis pri sekvoj de skandalo tiaAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga II, str. 59).? → Czy myśleliście o skutkach takiego skandalu?
(1.1) sekvo de falo → następstwo upadku • sekvoj de la dua mondmilito → skutki drugiej wojny światowej • pozitiva sekvo → pozytywny skutek
sekvado, sekvaĵo, sekvanto sekvi sekva sekve