__TOC__ meander ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zakole rzeki przypominające literę U; (1.2) element dekoracyjny przypominający meandrującą rzekę;
(1.1-2)
(1.1) Charakterystycznym elementem krajobrazu są meandry głównej rzeki. (1.2) Fasadę świątyni zdobił podwójny meander.
(1.1) zakole, zakręt (rzeki)
Meander , meandryczność , meandrowanie meandrować meandryczny, meandrowy
(1.1) (1.2) z (1.1)
angielski: (1.1) meander; (1.2) Greek fret baskijski: (1.1) meandro; (1.2) meandro bułgarski: (1.1) меандър ; (1.2) меандър hiszpański: (1.1) meandro ; (1.2) meandro interlingua: (1.2) greca niemiecki: (1.1) Mäander , Krümmungsarm ; (1.2) Mäander nowogrecki: (1.1) μαίανδρος ; (1.2) μαίανδρος , γκρέκα rosyjski: (1.1) меа́ндр słowacki: (1.1) meander ; (1.2) meander ukraiński: (1.1) меа́ндр ; (1.2) меа́ндр włoski: (1.1) meandro ; (1.2) greca , meandro
meander ()
rzeczownik (1.1) meander czasownik (2.1) wić się, meandrować (2.2) włóczyć się
meander ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) meander, zakole (1.2) meander
meandrovať meandrový, meandrovitý meandrovito, meandrovite