ĉeso ()

rzeczownik (1.1) przestanie, zaprzestanie, przerwa, zatrzymanie (przerwanie jakiejś czynności)

(1.1)

(1.1) Li longe flaras, fini ne bonvolas temon, • Kvazaŭ li de aŭdantoj akrigus sciemon, • Fine komencis: tiam ree iĝis ĉeso • En rakont' aŭskultata kun grandinteresoAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga VIII, str. 202).! → Długo wąchał, nie raczył kończyć tematu, jakby słuchaczom zaostrzał ciekawość, w końcu zaczął; wtedy powtórnie zrobiła się przerwa w opowieści słuchanej z wielkim zainteresowaniem. (1.1) Je la dua de la mateno mi vekiĝis el malfacila dormado pro la ĉeso de ĉiu movado ĉirkaŭ miMark Twain, Tri Ceteraj Noveloj, Kanibalismo en la vagonoj, tłum. Edwin Grobe. → O drugiej rano obudziłem się z trudnego snu z powodu zaprzestania wszelkiego ruchu wokół mnie.

(1.1) ĉeso de korbatoj kaj spirado → zatrzymanie uderzeń serca i oddychania • ĉeso de batalo → zaprzestanie walki • sen ĉeso → bez przerwy

ĉesigo ĉesi