ratyfikacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy
ratyfikować ratyfikacyjny ratyfikowanie
angielski: (1.1) ratification białoruski: (1.1) ратыфікацыя bułgarski: (1.1) ратификация chorwacki: (1.1) ratifikacija czeski: (1.1) ratifikace duński: (1.1) ratifikation estoński: (1.1) ratifitseerimine fiński: (1.1) ratifiointi, vahvistus francuski: (1.1) ratification hiszpański: (1.1) ratificación indonezyjski: (1.1) pengesahan, isbat, ratifikasi kaszubski: (1.1) ratifikacëjô kataloński: (1.1) ratificació koreański: (1.1) 비준, 인가 litewski: (1.1) ratifikacija łotewski: (1.1) ratifikācija niderlandzki: (1.1) ratificatie , bekrachtiging niemiecki: (1.1) Ratifikation norweski (bokmål): (1.1) ratifikasjon nowogrecki: (1.1) επικύρωση portugalski: (1.1) ratificação rosyjski: (1.1) ратифика́ция rumuński: (1.1) ratificare słowacki: (1.1) ratifikácia słoweński: (1.1) ratifikacija szwedzki: (1.1) ratificering tajski: (1.1) สัตยาบัน (sàt-dtà-yaa-ban) turecki: (1.1) onaylama ukraiński: (1.1) ратифікація węgierski: (1.1) ratifikáció wietnamski: (1.1) sự phê chuẩn, sự thông qua włoski: (1.1) ratifica