etranżer ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) cudzoziemiecSłownik wyrazów obcych PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1991, ISBN 83-01-08730-7, s. 428.
(1.1)
(1.1) W naszym przedsiębiorstwie zatrudniamy chętnie etranżerów. (1.1) Ale co im powiedzieć? — Może pan powiedzieć, że musi pan przyjąć jakiegoś etranżeraTadeusz Dołęga-Mostowicz, Kariera Nikodema Dyzmy, Wydawnictwo Pi, Warszawa 2014, ISBN 978-83-7836-366-8, s. 200.. (1.1) Uspokojony dyrektor policji pożegnał się z podwładnymi, ponieważ jak wyjaśnił, ma ważnego etranżera, i przekazał prowadzenie dalszych obrad swemu zastępcyRyszard Ćwirlej, Pójdę twoim śladem, Wydawnictwo Czwarta Strona, Poznań 2019, ISBN 978-83-7976-129-6, s. 527..
(1.1) cudzoziemiec
→ obcy, obcokrajowiec, cudzoziemiec
(1.1)