betvinga ()
czasownik przechodni (1.1) (o walce, często z użyciem siły) pokonać, poskromić, ujarzmić (1.2) ( o uczuciach) przemóc, zmóc, ujarzmić, stłumić (1.3) ( uczuciowo) zniewalać, uwodzić, oczarowywać, urzekać
(1.1) att betvinga, betvingar, betvingade, betvingat, betvinga! ; pres. part. betvingande, perf. part. betvingad
(1.1) övervinna, besegra, kuva, underkuva (1.2) tygla, behärska, bemästra, tämja (1.3) överväldiga, hänföra
betvingande
→ przedrostek ukonkretniający + zmuszać