substytut ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) coś stosowanego zastępczo rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba upoważniona przez pełnomocnika do zastępowania go
(1.1) Na trzeciorzędne odcinki posyła się trzeciorzędne oddziały, wyposażone w zdezelowane samochody, rakietnice jako substytut radiostacji i butelki z benzyną w zastępstwie granatników. (1.1) Obecnie metadon najczęściej wykorzystywany jest jako substytut heroiny podczas leczenia odwykowego.
(1.1) zamiennik, namiastka, surogat (2.1) zastępca
substytucja , substytuowanie substytuować substytucyjny
<
angielski: (1.1) substitute, succedaneum, ersatz good duński: (1.1) substitut ; (2.1) substitut francuski: (1.1) substitut ; (2.1) substitut niemiecki: (1.1) Ersatzmittel , Surrogat ; (2.1) Unterbevollmächtigter norweski (bokmål): (1.1) substitutt /; (2.1) substitutt / norweski (nynorsk): (1.1) substitutt /; (2.1) substitutt / szwedzki: (1.1) substitut ; (2.1) substitut