__TOC__ kord ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa; (1.2) mocne włókno syntetyczne służące do wzmacniania opon samochodowych
(1.1) kord|, ~a, ~owi, ~, ~em, ~zie, ~zie; ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y (1.2) kord|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~zie, ~zie;
(1.1) Za frajbitrem każda w wodę by skoczyła! Byle kord czy tasak u boku miał, a już białka świata za nim nie widzi!Franciszek Fenikowski, Kaper z Morskiego Psa, Warszawa 1970, s. 338. (1.2) Opona przetarła się – widać już kord!
(1.1) miecz (1.2) włókno
(1.1) kordelas
(1.1) kord do boju, szabla do stroju • nie do korda, panie Horda • z kordem a boso, zobacz też: przysłowia o broni
(1.1) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 23. < i
(1.1) zobacz też: kordzik
angielski: (1.1) cutlass litewski: (1.1) kardas
kord ()
(1.1) struna
kordo, voĉkordo
kord ()
rzeczownik (1.1) kort