__TOC__ ()
11
()
rzeczownik (1.1) śnieg czasownik (2.1) mścić się, pomścić
(1.1) 雪已经融化掉了。(xuě yǐjīng rónghuà diàole) → Śnieg już stopniał. (2.1)
滑雪•雪花•雪糕•雪人•雪茄•暴风雪•滑雪板•雪橇•雪豹•雪球•雪崩•雪白
雪上加霜 • 雪中送炭 → deszcz + miotła ( deszcz, który trzeba zamiatać)
() セツ (setsu); ゆき (yuki), すす.ぐ (susu.gu); せっ- (set-), ぶき (buki)
rzeczownik (1.1) ゆき → śnieg czasownik przechodni (2.1) すす.ぐ → wyprać, wypłukać
,