__TOC__ maron ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) potomek zbiegłych czarnoskórych niewolników z czasów kolonialnych, którzy osiedlili się pierwotnie na terenie Ameryki Łacińskiej i jako pierwsi uzyskali wolność; (1.2) czarnoskóry niewolnik rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) owoc kasztana jadalnego
(1.1-2) (2.1) zwykle ,
(2.1) Na Krupówkach stały kotły z pieczonymi słodkimi maronami, których zapach ciągnął się daleko w mroźnym powietrzu i które parzyły zmarznięte ręce.
(1.1) < → zbiegły, zdziczały (2.1)
angielski: (1.1) maroon
maron ()
przymiotnik (1.1) brązowy