brå

__TOC__ brå ()

przymiotnik (1.1) nagły (1.2) o osobie niecierpliwy

(1.1-2) brå, brått, brå lub bråe;

(1.1) rask, plutselig (1.2) utålmodig, snarsint

brå ()

przymiotnik (1.1) nagły (1.2) o osobie niecierpliwy rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) rzęsa

(1.1-2) brå, brått, brå lub bråe; (2.1) ei brå, bråa, bråær, bråæne

(1.1) snøgg, hastig, rask (1.2) utolmodig, snarsinna (2.1) augehår, augevippe