vestalo ()
rzeczownik (1.1) westalka (1.2) dziewica, kobieta zachowująca czystość
(1.1)
(1.1) La vestaloj gardis daŭre la fajron en la Templo de Vesta […]. → Westalki nieprzerwanie strzegły ognia w świątyni Westy […].
(1.1) pastrino
vestala
(1.1) Rzeczownik występuje w formie mnogiej m.in. jako nazwa „zgromadzenia/zakonu” westalek, analogicznie do m.in. zgromadzeń zakonnych np. benediktanoj.