__TOC__ fraværende ()
przymiotnik (1.1) nieobecny (1.2) brakujący (1.3) rozkojarzony, nieobecny duchem przysłówek (2.1) nieobecnie
(1.1) fraværende, fraværende, fraværende
(1.1) være fraværende → być nieobecnym (1.3) åndsfraværende → nieobecny duchem
(1.3) åndsfraværende, ufokuseret, uopmærksom, ukoncentreret
(1.1) tilstedeværende
fravær , fraværelse
fraværende ()
przymiotnik (1.1) nieobecny (1.2) nieistniejący (1.3) brakujący przysłówek (2.1) nieobecnie
(1.1) være fraværende → być nieobecnym
fraværende ()
przymiotnik (1.1) nieobecny (1.2) nieistniejący (1.3) brakujący przysłówek (2.1) nieobecnie
(1.1) være fraværende → być nieobecnym