antaŭulo

antaŭulo ()

rzeczownik (1.1) poprzednik (ten, kto w czasie poprzedza kogoś)

(1.1)

(1.1) Tion mi vidis en la pasinta jaro ĉe via antaŭuloH. C. Andersen, Fabeloj. Tom 4 (Neĝulo), tłum. L. Zamenhof, wyd. Heroldo de Esperanto, Bruksela 1963.. → To widziałem w ubiegłym roku u twojego poprzednika. (1.1) Unu el miaj antaŭuloj kiel Prezidanto de UEA kutimis priskribi sin kiel “la prezidanto de ĉiuj esperantistoj”Novjara mesaĝo de la prezidanto de UEA, La bezono senti nin kune, Gazetaraj Komunikoj de UEA, Nr 775 z 31.12.2018.. → Jeden z moich poprzedników jako Prezydent Światowego Związku Esperantystów miał zwyczaj przedstawiać się jako „prezydent wszystkich esperantystów”.

(1.1) rekta antaŭulo → bezpośredni poprzednik • samnoma antaŭulo → poprzednik o tym samym imieniu

(1.1) antaŭanto

(1.1) posteulo

antaŭanto, antaŭulino, antaŭaĵo