tenanto ()
rzeczownik (1.1) ten, kto coś trzyma, dzierży, czymś włada (1.2) dzierżyciel
(1.1-2)
(1.1) Tiele diras la tenanto de la sep steloj en sia dekstra mano, la iranto meze de la sep oraj lampingojLa Nova Testamento, Apokalipso de Sankta Johano, rozdział 2/2, tłum L. Zamenhof, wyd. GEO 2016.. → To mówi ten, który trzyma siedem gwiazd w swojej prawej ręce, ten idący pośród siedmiu złotych świeczników. (1.1) Tenanto de vira monda rekordo estas japano Ŝigeĉijo Izumi, kiu ĝisvivis 120 jarojn kaj 237 tagojn. → Tym, który dzierży męski światowy rekord jest Japończyk Ŝigeĉijo Izumi, który dożył 120 lat i 237 dni. (1.2) Tial ne nur ŝtelisto, sed ankaŭ luprenanto, lombardisto kaj aliaj estis tenantoj, ne posedantojProf. D-ro Ivo Lapenna, Juraj terminologiaj problemoj kun aparta konsidero al la esperantlingva jura terminologio, wyd. IEAJ, 1987.. → Dlatego nie tylko złodziej, lecz także najemca, lombardzista i inni byli dzierżycielami, nie posiadaczami. (1.2) Kiu obiekton fakte mastras anstataŭ de iu alia, estas tenanto. → Kto rzeczą faktycznie włada za kogo innego, jest dzierżycielem.
(1.1) la tenanto de la bieno • la tenanto de la heredaĵo • la tenanto de la butiko
teni
(1.1) W różnych tekstach wyraz tenanto używany jest w znaczeniu; właściciel, posiadacz, gospodarz, zarządca, dysponent. Te wyrazy mają jednak w języku esperanto swoje inne konkretne odpowiedniki jak proprietulo, mastro, posedanto, disponanto. (1.2) Zgodnie z polską terminologią prawniczą przykładem dzierżyciela jest zarządca, przewoźnik, przechowawca i inni.