__TOC__ anakolut ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zdanie niepoprawne pod względem składniowym
(1.1)
(1.1) „Idąc do szkoły, wykoleił się tramwaj” to przykład anakolutu.
(1.1) błąd językowyZ punktu widzenia kultury języka anakolut jest błędem językowym, jednak w mowie potocznej może nie być postrzegany jako błąd, lecz jako jeden z wyznaczników stylu potocznego. Por. Paweł Rybszleger, Formy anakolutu w mówionym języku polskim i niemieckim na przykładzie rozmów medialnych, „Kontakty językowe i kulturowe w Europie”, 2007, s. 198, 199.
(anakòlouthos)Paweł Rybszleger, Formy anakolutu w mówionym języku polskim i niemieckim na przykładzie rozmów medialnych, „Kontakty językowe i kulturowe w Europie”, 2007, s. 198.
angielski: (1.1) anacoluthon baskijski: (1.1) anakoluto czeski: (1.1) anakolut duński: (1.1) anakoluti hiszpański: (1.1) anacoluto niemiecki: (1.1) Anakoluth /, Satzbruch norweski (bokmål): (1.1) anakoluti norweski (nynorsk): (1.1) anakoluti nowogrecki: (1.1) ανακόλουθο rosyjski: (1.1) анаколуф słowacki: (1.1) anakolút szwedzki: (1.1) anakolut
anakolut ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) anakolut
(1.1)