dupka ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od dupa (1.2) pieszczotliwie o pośladkach (1.3) kromka chleba odkrojona ze skraju bochenka, piętka

(2.1) i od dupek

(1.1-3) (2.1)

(1.3) Jak babcia chleb wyjmowała z pieca błagałyśmy, żeby nam dupkę odkroiła i posmarowała masłem, które się cudownie rozpuszczało.Komentarz do wpisu pt. „Sztuka pieczenia chleba” na blogu www.kreatywnezycie.pl

(1.3) lubić / odkroić / zjadać / zjeść dupkę

(1.1) dupeczka, dupina, dupcia, dupunia, dupeńka (1.2) pupa, pupcia, rzytka, dupeczka, dupina, dupcia, dupunia, dupeńka, zadeczek, tyłeczek (1.3) piętka, przylepka; skrajka

(1.3) kromka

(1.3) bochenek

(1.3) skórka, miąższ

dupa , dupencja , zadupie , dupeczka , dupina , dupcia , dupunia , dupeńka , dupsko , udupianie , udupienie , dupczenie , wydupczenie , dupek , dupowatość , podupczenie , zdupczenie , dupol , dupuś , dupnięcie dupnąć , udupiać , udupić , dupczyć , wydupczyć , podupczyć , zdupczyć dupny, dupiasty, dupowaty, do dupy dupnie, dupiasto, dupowato, do dupy dupa

niewinna owieczka potraw dupką jadła • niewinne jagniątko siano dupką jadło • wolnoć dupce w swej chałupce

(1.1) (1.3) czeski: (1.1) prdelka słowacki: (1.1) prdieľka ukraiński: (1.1) ду́пка ; (1.2) ду́пка