esauł ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) stopień kawaleryjski w wojskach kozackich carskiej RosjiWojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 87.; (1.2) oficer noszący stopień esauła (1.1) (1.3) zastępca lub przyboczny atamana koszowego u Kozaków zaporoskich
(1.1-3)
(1.2) Porządku między kurzeniami pilnowali esaułowie zbrojni w tęgie kije dębowe dla hamowania obradujących i w pistolety dla obrony własnego życia, które często bywało w niebezpieczeństwieHenryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, t. 1, rozdz. XI.. (1.2) Esauł okazał się domyślny. Rozwiązał zagadkę mego snuFragment pieśni kozackiej „Ой, да не вечер”..
(1.1-3) asauł, asauła, asawuła
(1.1) stopień wojskowy (1.2) oficer (1.3) adiutant, zastępca
< → naczelnik, przełożony
białoruski: (1.1) есаул ; (1.2) есаул ; (1.3) есаул rosyjski: (1.1) есаул ; (1.2) есаул ; (1.3) есаул ukraiński: (1.1) осавул ; (1.2) осавул ; (1.3) осавул